Burada yazılanların tamamen gerçek veya hayal ürünü olduğunu söyleyemem.

Post ID: 319

Öldüğüm gün tabutum yürüyünce
Bende bu dünya derdi var sanma.
Bana ağlama, “yazık, yazık!” “vah vah” deme!
Şeytanın tuzağına düşersen vah vahın sırası o zamandır.
“Yazık, yazık!” o zaman denir.

Cenazemi gördüğün aman “el-firak, el-firak!” deme.
Benim buluşmam asıl o zamandır.
Beni mezara koyunca “elveda” dememeye kalkışma
Mezar, cennet topluluğunun perdesidir.
Mezar hapis görünür amma,
Aslında canın hapisten kurtuluşudur.

Batmayı gördün ya, doğmayı da seyret,
Güneşle aya batmadan ne ziyan gelir ki?
Sana batma görünür amma
Aslında o doğmadır, parlamadır.

Yere hangi tohum ekildi de yetişmedi?
Neden insan tohumu için
Bitmeyecek, yetişmeyecek zannına düşünüyorsun?

Mevlana Celaleddin Rumi



Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir